บทที่ 37 เดี๋ยวเป็นรอย

“ตื่นแล้วเหรอ” เมื่อเห็นเธอเดินมา เขาเลยถามน้ำเสียงอ่อนกว่าปกติ “หิวไหม” ส่งยิ้มให้เมื่อเห็นเด็กน้อยพยักหน้ารับก็ยิ้มออกพาเธอเดินตรงไปยังโต๊ะอาหาร เลื่อนเก้าอี้ให้ พร้อมจัดแจงทุกอย่าง

“ทำไมวันนี้ใจดีจังคะ”

“ใจดีแล้วชอบไหม” ตอนเขาถามไม่ได้หน้านิ่งแบบเมื่อก่อนแล้ว มันมียิ้มบางๆ กับแววตาอบอุ่นส่งมาให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ