บทที่ 40 ตามอกตามใจ

เช้าอีกวันหลินหลินตื่นขึ้นมา ขยับตัวพร้อมกับกวาดแขนเล็กไปที่เตียง หวังว่าจะกอดฉัตรเดชาเช่นเมื่อคืน ทว่าบนเตียงนั้นกลับว่างเปล่า ไร้ตัวตนของเขา ทำเอาหลินหลินน้ำตาคลอ

“ไหนบอกว่าวันนี้จะไม่ไปทำงานไง” ฉัตรเดชาก็ยังคงเป็นฉัตรเดชา เขาจะมาสนใจ จะมาเปลี่ยนไปเป็นเฮียลี่คนเดิมได้ยังไง เฮียลี่คนเก่าน่ะคงตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ