บทที่ 62 ไม่เตือน

“ตายจริง” นวลจันทร์และรฤษฎิ์ที่นอนไม่หลับเดินลงมาดูเผื่อว่าลูกชายคนโตจะกลับมาบ้าน

นี่น่ะเหรอคนที่หลินหลินบอกว่าเกลียดตัวเอง เมียไม่อยู่มันถึงขั้นฟูมฟายได้มากขนาดนี้เลยเหรอ

“สงสารลูกนะป๊า” คนเป็นแม่ใจอ่อนยวบเมื่อเห็นสภาพลูกชาย ทว่าผู้เป็นพ่อกลับเห็นต่าง

“ให้มันรู้บ้างสิคุณ ว่าความเจ็บปวดน่ะมันเป็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ