บทที่ 7 ลงโทษเด็กปากดี
“เฮีย อ๊ะะ” แรงมือของเขาทำให้รู้สึกเจ็บแปลบจนหลินๆ ต้องอุทานออกมา พร้อมดวงตาที่เอ่อล้นด้วยหยดน้ำเม็ดใส ในสายตาเขาผู้หญิงคนนั้นดีที่สุด ส่วนเธอ...เป็นตัวอะไรกัน
“เธอคงคิดว่าฉันโง่ ทุกอย่างที่เธอพูดในวันนั้น ฉันได้ยินทั้งหมด” ในดวงตาของเขา มันเกรี้ยวกราด แต่ก็แฝงไปด้วยความวูบไหวบางอย่าง
“ได้ยิน?” “เธอประกาศตัวว่าเป็นคู่หมั้นของฉัน ขู่แพรวา จนสุดท้ายเขาก็หายไปจากชีวิตของฉัน คนไม่มีหัวใจแบบเธอคงไม่รู้หรอกว่าฉันรู้สึกยังไงบ้าง” ทำไมเธอจะไม่มีหัวใจ ถ้าไม่มีหัวใจจะมาเจ็บกับการที่เขาพูดถึงคนอื่นอย่างนี้เหรอ
เธอรู้ว่าเฮียลี่รักผู้หญิงที่ชื่อแพรวามากแค่ไหน รู้ว่าทั้งคู่คบกันมานานจนเขาให้ผู้หญิงคนนั้นหมดหัวใจ เธอยอมเห็นคนที่ตัวเองรักไปคบกับคนอื่นเป็นสิบปีเพียงเพราะอยากให้เขามีความสุขจริงๆ ทั้งที่เธอจะไม่ยอมก็ได้เพราะเธอนั้นเป็นคู่หมั้น แต่เธอก็ยอม
“คนที่ไม่มีหัวใจคือผู้หญิงคนนั้นต่างหาก เขานอกใจเฮียมาตลอด เฮียมันไม่เคยรู้อะไรเลยสักอย่าง เขาจูงจมูกสวมเขาก็ยังไม่รู้ตัว” แรงบีบจากมือหนาเพิ่มขึ้นมาอีก แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้หลินหลินกลัวเลยสักนิด “ผู้หญิงคนนั้นเลวเฮียเคยเห็นบ้างปะ มันชั่วเคยเห็นบ้างไหมอะ”
“หยุด”
“หลินไม่หยุด เฮียมันไม่เคยรู้อะไร เฮียมันโง่!”
“หลินหลิน” เสียงตวาดลั่นพร้อมกับแรงบีบที่แรงขึ้นนั้นทำเอาน้องน้อยถึงกับน้ำตาไหล อุทานเพราะความเจ็บ
“อ๊ะะ”
“ฉันคงใจดีกับเธอมากไป” สติของเขาในตอนนั้นขาดสะบั้น คำพูดร้ายๆ ออกมาจากปากเด็กน้อยทำให้เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า รวบแขนทั้งสองข้างของเธอตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือข้างเดียว
“พูดจากับผัวให้ดีๆ ครั้งนี้ฉันแค่เตือน” ว่าจบก็ประกบริมฝีปากเข้าหารุนแรง บดเบียดลิ้นร้อนเข้าไปดูดกลืนความหวานจากคนปากดี ส่วนมืออีกข้างขยำที่หน้าอกอวบขนาดล้นมือ
“อื้อ เฮีย” ทักท้วงเขาได้เพียงแค่นั้น ร่างกายที่ร้อนรุ่มอยู่แล้วกลับร้อนกว่าเก่าเพราะสิ่งที่เขากำลังทำ มือหนาเลื่อนไต่ลงไปกลางกายสาว สอดมือเข้าไปใต้กระโปรงยาว เกี่ยวรั้งชั้นในลงจากนั้นก็ใช้นิ้วลูบวนตรงติ่งกระสัน
“เฮีย...”
“ติดเร็วดีนี่” เขาเหยียดยิ้มพอใจรับรู้ได้ถึงเมือกใสจากดอกไม้สวยไหลเยิ้มทั่วมือ “ปากของเธอที่ด่าฉัน เก็บไว้ครางดีกว่าหลินหลิน” ว่าจบก็สอดนิ้วร้อนเข้าไปในร่องคับแคบทีเดียวสามนิ้วจนสุดแรงจากนั้นก็หมุนวนควง เขารู้ว่าตรงไหนคือจุดที่เด็กน้อยรู้สึกมากที่สุด และเขาก็ทำมันอย่างช่ำชอง
“ร้องออกมาหลินหลิน” เมื่อเขาพูดเด็กน้อยกลับเม้มปากเอาไว้แน่นคล้ายต้องการดื้อดึง เขาย่นคิ้วเล็กๆ ไม่พอใจเลยสะกิดตรงส่วนที่เธอกระสันพร้อมทั้งกระแทกกระทั้นนิ้วเข้าออกตามจังหวะรัวเร็ว
ผิวกายละเอียดที่เห่อร้อนปลุกความรู้สึกแปลกใหม่ให้เขา ไม่ได้สนใจว่าเธอจะป่วยไหม สนใจเพียงแค่มือนุ่มนิ่ม ริมฝีปากร้อนนั้นคงจะพิเศษหากได้สัมผัส คิดได้อย่างนั้นเขาก็ถอดนิ้วออกจากร่องรักของคนตัวเล็ก ทั้งที่ก่อนหน้านี้ชักเข้าออกนำพาให้คนที่นอนอยู่ใต้ร่างใกล้เข้าสู่ประตูสวรรค์ หลินหลินหลุดจากห้วงความสุขคล้ายถูกกระชากตกลงมา ปรือตามองเขาเว้าวอน
“เฮีย”
“ยั่วฉันให้เก่งอย่างปากที่ด่าฉันสาวน้อย” บอกพร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาตั้งกล้องโดยที่ไม่ให้หญิงสาวรู้ตัว “ร้องขอฉัน”
“ไม่” สติเพียงน้อยนิดของหลินหลินกำลังประท้วง เมื่อครู่เขากำลังจะลงโทษที่เธอปากดี แต่เธอไม่ผิดอะไร เธอพูดความจริงทุกอย่าง
“ฮึ ไม่งั้นเหรอ”
