บทที่ 113 ผมรวย

ห้องของนาน่า

พอเธอเข้ามาในห้องแล้วก็ชาร์ตแบตโทรศัพท์แล้วขึ้นไปนอนพักบนเตียงแบบเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวมากๆ เธอก็หลับตาลงพยายามที่จะนอนหลับต่อ แล้วเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นมา “ กริ้งๆ...” นาน่าก็เอามือขวานหาแล้วหยิบโทรศัพท์มากดรับสายแล้วเปิดลำโพงทันที

“ฮัลโหลนาน่า...นี่เราอยู่ไหนหึ ทำไมพี่กับป่านติดต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ