บทที่ 163 ล้ม

อนิสาที่มองไปที่นนกุลก็เห็นกรีนและนนกุลหันไปมองกันแล้วนนกุลก็ไม่เงยหน้ามาสบตากับเธออีก เธอก็รู้สึกแปลกใจมาก หรือว่าสองคนนี้จะมีอะไรที่ปิดบังอยู่ อนิสาคิดไปก็แลสายไปมองการันแล้วทำหน้าเชิดใส่เขา แล้วเธอก็หมุนตัวเพื่อนจะเดินกลับไป

“พรึบ....ว้าย......ตุ๊บ!...” อนิสาก้าวขาแยกแล้วก็สะบัดตัวหมุนแต่ว่าเธอกล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ