บทที่ 173 เตือน

นนกุลก็มองกรีนแล้วกลืนน้ำลายลงคอทันที เพราะตั้งแต่กลับมาจากเกาหลีเขาก็ไม่ได้แอ้มเธออีกเลย แล้วเธอก็ชอบมาทำตัวน่ารักกับเขาเหลือเกิน เธอจะรู้ตัวไหมว่ามันทำให้ความหื่นกระหายของเขามันลุกโชนแค่ไหนน่ะ ชอบยั่วเขาซะจริง

“ไปกินที่บ้านพี่ไหมล่ะ...มีของอร่อยๆให้กรีนกินเพียบเลยนะ” นนกุลตอบเธอไปแล้วยิ้มมุมปากออก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ