บทที่ 246 หมดโอกาสแล้ว

สองชั่วโมงต่อมา หกโมงเย็น 

นนกุลก็ไปอาบน้ำขัดตัวเพื่อไม่ให้มีกลิ่นเหล้าจากตัวเขาอีก แล้วเขาก็กลับมาหากรีนที่โรงพยาบาลพร้อมกับอาหารและของกินเพื่อบำรุงร่างกายให้เธออย่างดี

“ก๊อกๆ....กรีนพี่กลับมาแล้ว...พี่เอาของกินมาให้กรีนเยอะแยะเลยนะ....” นนกุลเคาะประตูห้องแล้วก็เปิดเข้ามา แล้วพูดออกไปแบบเอาใจเธอ

“เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ