บทที่ 25 ง้อไหม

ส่วนการันก็มองเธอพูดคุยกับนนกุลด้วยท่าทางยิ้มระริกระรี้แบบนั้นก็หงุดหงิดใจมาก แต่เขาก็เลือกที่จะเก็บอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ แล้วนั่งทานข้าวกับน้องสาวของเขาไปแบบเงียบๆ 

“ขอบคุณคุณนนกุลมากเลยนะคะที่พาอายกับพี่ใจดีมาเลี้ยงข้าว อร่อยมากๆเลยค่ะ..” อนิสาพูดบอกไปเมื่อนนกุลเชบิลแล้วพวกเธอก็จะกลับ

“ด้วยความยิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ