บทที่ 55 กลับเมืองหลวง

บทที่ 55 กลับเมืองหลวง

แสงแดดอ่อนยามเช้าส่องลอดผ่านหน้าต่างห้อง ฮวาอิงหลงค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น นางตระหนักได้ถึงเช้าวันใหม่กับการเป็นฮูหยินแม่ทัพอย่างเต็มตัว อากาศเย็นสบายพัดผ่านผ้าม่านที่ปลิวไสวไปมา ทำให้ฮวาอิงหลงอดยิ้มกับตัวเองอย่างปลื้มใจไม่ได้ ความรู้สึกอบอุ่นอันประหลาดที่เติมเต็มหัวใจให้เต้นแรงทุ...