บทที่ 63 ใจละเมอ

เสียงฝนยังคงตกไม่ขาดสาย ราวกับสวรรค์กำลังร้องไห้ เขาเอื้อมไปเปิดโคมไฟหัวเตียงก่อนจะลูบเรือนผมของเธอเบา ๆ

“มันแค่ฝันร้าย...วิเวียน” ร่างเล็กขดตัวแน่นไม่ตอบเหมือนกำลังจมอยู่ในฝันร้ายและอ้อมกอดของเขา แดเนียล

“แต่มันเหมือนจริงมากเลยค่ะ อาแดน!!!” เสียงเธอสั่นเทา น้ำตาไหลซึมลงบนอกของเขา

“โอเค... ฉันอยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ