บทที่ 88 อวสานมิตรทรยศ

สายฝนโปรยลงไม่หยุด กลิ่นควันปืนจางหายไปในสายฝน แดเนียลลดปืนลงช้า สายตานิ่งเย็น ไม่มีทั้งโทสะหรือความสะใจ มีเพียงความว่างเปล่า

“ความเชื่อใจของฉันจะตายไปพร้อมกับลูกน้องอย่างแกมาร์โก แกคือลูกน้องที่ฉันรักมากที่สุด”

“พักซะเถอะ มาร์โก… อย่างน้อยแกก็ไม่ต้องโกหกให้ฉันต้องเกลียดแกอีกต่อไป”

รุ่งเช้า แดเนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ