บทที่ 23 บทที่22 รอยฝ่ามือ (2)

มือใหญ่และหยาบกร้านที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด คว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของเธอ ก่อนจะออกแรงกระชากร่างบางให้เหวี่ยงกลับมาปะทะกับแผงอกแกร่ง ร่างของลั่วหมิงซูถูกดันจนแผ่นหลังกระแทกเข้ากับผนังห้องอย่างแรง

“โอ๊ย! ปล่อยนะ!” ลั่วหมิงซูร้องเสียงหลง ดิ้นรนขัดขืนสุดกำลัง

เยี่ยนเส้าเหิงไม่สนเสียงประท้วง เขากดข้อม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ