บทที่ 37 บทที่35 ไม่ได้ดุคุณ

สายฝนยังคงเทลงมาอย่างหนักทั่วตรอกแคบหลังผับ

ลั่วหมิงซูนั่งพิงกำแพงอิฐชื้น ชุดเดรสสีดำเปื้อนโคลนและเลือดจากแผลถลอก เธอหอบหายใจ ความเจ็บจากแรงกระแทกยังแล่นไปทั่วหลังและข้อศอก แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าคือเสียงฝีเท้าหลายคู่กำลังย่ำแอ่งน้ำตรงเข้ามา

ไม่กี่อึดใจหลังเสียงเครื่องยนต์ของมอเตอร์ไซค์หายลับไปในสายฝน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ