บทที่ 43 บทที่40 แล้วผมล่ะ

แม้ลั่วซูเหยาจะออกหน้าปกป้องเธออย่างดุดัน และไร้ความปรานีจนคุณนายหลี่ต้องล่าถอยกลับไปอย่างอับอาย แต่ความหนักอึ้งในใจของลั่วหมิงซูกลับไม่ได้เบาบางลงเลยสักนิด

หญิงสาวเดินกลับขึ้นมาบนห้องนอน ทิ้งตัวลงนั่งบนปลายเตียงด้วยความรู้สึกผิดที่ตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอ เธอรู้ดีว่าในวงการธุรกิจของมาเก๊า ตระกูลหลี...