บทที่ 46 บทที่42 คิด...ถึงคุณ (2)

เยี่ยนเส้าเหิงลดโทรศัพท์ลงช้า ๆ รอยยิ้มบางยังคงติดอยู่ที่มุมปาก คำเตือนสั้น ๆ ของเธอฟังดูธรรมดา แต่กลับทำให้อารมณ์ขุ่นมัวที่สะสมมาตลอดเช้าสลายหายไปอย่างน่าประหลาด

เธอห่วงเขา แม้จะไม่ยอมพูดออกมาตรง ๆ ก็ตาม

“ดูเหมือนนายจะมีธุระสำคัญ” หานจิ่วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ยากจะคาดเดา

เยี่ยนเส้าเหิงเก็บโทรศัพท์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ