บทที่ 49 บทที่45 เรื่องส่วนตัว (1)

ลั่วหมิงซูสูดลมหายใจเข้าลึก บังคับให้ตัวเองประดับรอยยิ้มทางสังคมไว้บนใบหน้า

ขณะที่ซูเยว่ไป๋เป็นฝ่ายเดินตรงเข้ามาหาพวกเขา รอยยิ้มอบอุ่นกลับมาอีกครั้ง แม้สายตาจะยังหยุดอยู่ที่มือของเยี่ยนเส้าเหิงซึ่งโอบเอวเธอไม่ยอมคลาย

“หมิงซู” น้ำเสียงอ่อนโยนที่เธอคุ้นเคยทำให้หัวใจสั่นไหว

“พี่เยว่ไป๋” เธอตอบพร้อมรอยย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ