บทที่ 54 บทที่47 มื้อดึกของเรา (2)

ที่นี่ไม่มีใครแต่งตัวหรูหราประดับเพชรพลอยเพื่อให้คนอื่นอิจฉา ไม่มีแสงแฟลชจากกล้องนักข่าว มีเพียงกลุ่มคนที่แวะมากินมื้อดึกหลังเลิกงาน เสียงพูดคุยโหวกเหวกด้วยภาษากวางตุ้ง และเสียงตะหลิวเหล็กกระทบกระทะดังฉ่าๆ มาจากร้านรวงสองข้างทาง

ในที่สุด รถก็ค่อยๆ ชะลอความเร็วและจอดสนิทที่หน้าร้านบะหมี่เก่าแก่แห่งห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ