บทที่ 8 บทที่5 แสงจันทร์ในใจ

บานประตูกระจกร้านขนมหวานปิดลงเงียบ ๆ แผ่นหลังกว้างในชุดเชิ้ตสีดำกลืนหายไปกับความมืดและแสงนีออนสลัวของเมืองเก่ามาเก๊า ทิ้งไว้เพียงกลิ่นยาสูบผสมกลิ่นมินต์เย็น ๆ ที่ยังลอยอวล ย้ำเตือนว่าตัวตนอันตรายของเขายังวนเวียนอยู่ใกล้ๆ

ลั่วหมิงซูยืนนิ่งอยู่กับที่ ปลายนิ้วเรียวในกระเป๋าโค้ตกำเหรียญสีเงินแน่นจนเจ็บ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ