บทที่ 2 Bedding the Boss EP2💋

“ต้องการตัวคุณไง” อคินทร์ท้าวแขนทั้งสองข้างลงกับขอบโต๊ะ กักขังร่างบางไว้ในวงแขนแกร่ง “ถ้าไม่อยากให้ผมกดโทรศัพท์เรียกตำรวจเดี๋ยวนี้ คุณต้องทำให้ผมพอใจมาริสา พิสูจน์ให้ผมเห็นสิว่าคุณมีค่าพอที่ผมจะปล่อยผ่านเรื่องคืนนี้ไป”

คำพูดหยามเหยียดนั้นเหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟ มาริสากำมือแน่น เธอรู้ว่าอคินทร์ตั้งใจจะต้อนให้เธออับอายและร้องไห้ขอชีวิต แต่คนอย่างเธอไม่มีวันยอมให้เขาได้เห็นความอ่อนแอ ถ้าเขาอยากเล่นเกมวัดใจด้วยร่างกาย เธอก็จะทำให้เขารู้ว่าไฟที่เขาจุดขึ้นมามันร้อนแรงแค่ไหน

“ได้สิคะ ถ้าท่านประธานอยากได้ค่าปรับเป็นร่างกายของผู้หญิงที่เกลียดคุณเข้าไส้ ฉันก็จะจ่ายให้”

แทนที่จะผลักเขาออก มาริสากลับเป็นฝ่ายยกสองแขนขึ้นคล้องลำคอแกร่ง ดึงรั้งใบหน้าหล่อเหลาให้ก้มลงมาหาแล้วประกบริมฝีปากจูบเขาอย่างท้าทาย

อคินทร์ชะงักไปเพียงเสี้ยววินาทีด้วยความคาดไม่ถึง ความดื้อรั้นและกล้าได้กล้าเสียของเธอทำลายเส้นความอดทนสุดท้ายของเขาจนขาดสะบั้น เสียงคำรามต่ำในลำคอดังขึ้นพร้อมกับที่ชายหนุ่มพลิกกลับมาเป็นฝ่ายคุมเกมในทันที

มือหนาข้างหนึ่งสอดเข้าไปในกลุ่มผมนุ่มสลวยเพื่อล็อกท้ายทอยของเธอไว้ไม่ให้หนี ส่วนมืออีกข้างรวบเอวคอดกิ่วแล้วยกตัวเธอขึ้นไปนั่งบนขอบโต๊ะทำงานไม้สักทองอย่างง่ายดาย ข้าวของและเอกสารบางส่วนถูกปัดร่วงลงพื้นระเนนระนาดตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง

ริมฝีปากหยักบดเบียดลงบนกลีบปากนุ่มอย่างดุดันและหิวกระหาย เขาขบเม้มริมฝีปากล่างของเธอจนมาริสาต้องเผยอปากออกเพื่อสูดอากาศ เปิดโอกาสให้เรียวลิ้นร้อนผ่าวสอดแทรกเข้าไปตวัดเกี่ยวกอบโกยความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ รสชาติของเธอหอมหวานและมึนเมาเสียยิ่งกว่าไวน์ราคาแพงขวดไหนที่เขาเคยลิ้มลอง

‘ผู้ชายคนนี้กำลังจะฆ่าฉันให้ตายด้วยจูบของเขา’

สมองของมาริสาขาวโพลนไปหมด จากที่ตั้งใจจะจูบเพื่อประชดประชัน กลายเป็นว่าเธอเองที่กำลังถูกพายุอารมณ์ของอคินทร์พัดพาไปจนแทบไร้เรี่ยวแรงจะต้านทาน ลิ้นร้อนของเขาหยอกล้อและดูดดึงลิ้นเล็กของเธอด้วยความชำนาญ จนเกิดเสียงเฉอะแฉะน่าอายดังก้องในห้องทำงานที่เงียบสงัด

เมื่อถอนจูบออกเพื่อให้เธอได้หายใจ อคินทร์ก็ไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า ริมฝีปากร้อนผ่าวเลื่อนลงมาซุกไซ้ตามซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มและดูดดึงผิวเนื้อขาวเนียนจนขึ้นเป็นรอยจ้ำสีแดงเข้ม เพื่อตีตราแสดงความเป็นเจ้าของให้ชัดเจนที่สุด

“อื้อ คุณอคินทร์” มาริสาหลุดเสียงครางหวานออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ สองมือที่เคยคล้องคอเขาเลื่อนลงมาจิกขยุ้มเสื้อสูทบริเวณลาดไหล่กว้างเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วแผ่นหลัง

แคว่ก

เสียงกระดุมเสื้อเชิ้ตของมาริสาหลุดกระเด็นร่วงลงพื้นหินอ่อนเมื่อมือหนาออกแรงกระชากมันออกอย่างไม่ปราณี สาบเสื้อแยกออกจากกันเผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มที่ถูกห่อหุ้มด้วยบราเซียร์ลูกไม้สีดำสนิท ตัดกับผิวขาวผ่องราวกับหิมะ ภาพตรงหน้าทำเอาดวงตาของอคินทร์มืดครึ้มลงด้วยความปรารถนาที่รุนแรง

“คุณสวยมากมาริสา สวยจนผมแทบคลั่ง”

เขาเอ่ยเสียงแหบพร่าชิดเนินอกอิ่ม ก่อนจะใช้มือเดียวปลดตะขอบราเซียร์ด้านหน้าออกอย่างคล่องแคล่ว ทันทีที่ปราการชิ้นน้อยหลุดออก ยอดถันสีหวานที่ชูชันท้าทายสายตาก็ปรากฏสู่สายตาของราชสีห์ผู้หิวกระหาย

อคินทร์ดันร่างบางให้นอนราบลงไปกับพื้นโต๊ะทำงานที่เย็นเยียบ ความเย็นของเนื้อไม้ที่สัมผัสแผ่นหลังเปลือยเปล่าตัดกับความร้อนรุ่มจากฝ่ามือและริมฝีปากของเขาที่ครอบครองลงมาบนยอดอกอิ่ม

“อย่าค่ะ” มาริสาแอ่นอกขึ้นรับสัมผัสโดยสัญชาตญาณ เมื่อลิ้นร้อนตวัดเลียและดูดกลืนยอดถันสีสวยอย่างตะกละตะกลาม มือหนาอีกข้างไม่ได้อยู่นิ่ง เขากอบกุมทรวงอกอีกข้างแล้วบีบคลึงเต็มแรงมือ สลับกับใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดอกที่แข็งเป็นไตจนมาริสาบิดเร่าด้วยความทรมานที่แสนหวาน

เธอพยายามกัดริมฝีปากตัวเองไว้เพื่อไม่ให้ส่งเสียงน่าอายออกไปมากกว่านี้ แต่ทุกครั้งที่อคินทร์ขบเม้มเบาๆ ลงบนยอดอกแล้วดูดดึงแรงๆ เหมือนเด็กเอาแต่ใจ ร่างกายของเธอก็ทรยศความตั้งใจด้วยการแอ่นตัวเบียดชิดเข้าหาใบหน้าคมคายของเขามากยิ่งขึ้น

อคินทร์ไล่พรมจูบต่ำลงมาตามหน้าท้องแบนราบที่เกร็งสะท้าน มือหนาเลื่อนลงมาปลดซิปกระโปรงทำงานทรงสอบของเธอ แล้วรูดมันลงไปกองที่ข้อเท้า ก่อนจะถอดโยนทิ้งไปให้พ้นทาง เหลือเพียงแพนตี้ลูกไม้ตัวจิ๋วเข้าชุดกันที่เปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำหวานแห่งความปรารถนา

ชายหนุ่มแยกเรียวขาสวยออกจากกันแล้วแทรกตัวเข้าไปยืนอยู่ตรงกลาง เขาก้มลงมองสำรวจเรือนร่างงดงามที่นอนหอบหายใจสะท้านอยู่บนโต๊ะทำงานของตัวเองด้วยความพึงพอใจสูงสุด แก้มใสของมาริสาแดงก่ำ ดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความเสน่หา มันคือภาพที่เขาฝันถึงมาตลอดหลายปี

“มองผมสิมาริสา” อคินทร์สั่งเสียงเข้ม ขณะที่ปลายนิ้วแกร่งกรีดไล้ไปตามรอยแยกกลางกายสาวผ่านเนื้อผ้าลูกไม้บางเฉียบ “มองดูว่าใครกำลังทำให้คุณรู้สึกดีจนแทบขาดใจแบบนี้”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป