บทที่ 102 NC / รับน้อง

ในที่สุด…เสียงครางสั่นพร่าก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน น้ำอุ่นจากฝักบัวไหลชะล้างคราบเหงื่อที่เปียกชุ่ม แต่ไม่อาจลบล้างความเร่าร้อนที่ยังอวลอยู่ในหัวใจทั้งสอง

ร่างเล็กยังไม่ทันตั้งหลักดี ก็ถูกวงแขนแข็งแรงช้อนขึ้นจากพื้น น้ำจากผมยาวไหลหยดตามแผ่นอกกว้างที่แนบชิด สายตาคมวาวโรจน์เหมือนนักล่าที่ไม่คิดจะปล่อยเ...