บทที่ 30 แฟนเก่า

"ได้ค่ะ อันเซลจะโทรไปนะคะ" ใบหน้าสวยยกยิ้มที่มุมปากนิดๆ สายตาเฉี่ยวจับจ้องแผ่นหลังกว้าง 'ทุกอย่างมันกำลังจะดีขึ้นสำหรับเธอ'

กลับมาที่โต๊ะ

น่านฟ้าชำเลืองดูนาฬิกาพลางมองหาน้ำป่าที่เดินหายไปด้านนอกได้สักพัก เธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องคอยพะวงว่า น้ำป่าจะเดินกลับมาเมื่อไหร่

ตอนที่นี้โ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ