บทที่ 31 รักแรกของเฮีย

ปากของน้ำป่าค่อยๆผละออกอย่างเชื่องช้า แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่เขามีอยู่ภายในใจหากเธอจะยอมรับมันเสียที มือเล็กยกขึ้นมาแล้วใช้หัวแม่มือลูบไล้ที่แก้มนิ่มเรื่อยๆไปถึงบริเวณช่วงกรามโดยที่หัวแม่มือยังลูบเบาๆไม่หยุด

"ถึงแม้น่านไม่พูดอะไร แต่น่านก็เข้าใจเฮียป่าค่ะ อย่าคิดมากไปเลยนะคะ"

"และก็...น...