บทที่ 62 หัวใจที่เด็ดเดี่ยว

เฮือก!

ร่างเล็กสะดุ้งตื่น ก็โผกอดคนตรงหน้าโดยที่ไม่ทันได้ลืมตามองว่าเป็นใคร ก่อนจะนึกได้ก็ผละตัวออกเพื่อดูว่าเป็นใคร

"พ่อ..."

"ใช่แล้วลูก พ่อเอง" พรเทพดึงร่างเล็กเอามากอดไว้แน่นแล้วยกมือขึ้นลูบผมดำไปมาอย่างอ่อนโยนและทะนุถนอม

เสียงร้องไห้ที่สะอึกสะอื้นทำให้คนเป็นพ่อถึงกลับหลั่งน้ำตาออกมา ความเจ็บ...