บทที่ 85 สติแตก

"คุณกำลังทำให้เชร์ตกใจกลัว" น่านฟ้าแกะแขนของน้ำป่าออกจากดิเชร์แล้วดึงร่างเล็กๆ ให้หลบอยู่ด้านหลังของเธอ

"ผมขอโทษ ผมแค่..."

"กลับไปเถอะคุณน้ำป่า ฉันขอร้อง" น่านฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ แต่แววตากลับแข็งกร้าว น้ำป่าพนักหน้าเล็กน้อยแล้วมองดิเชร์ที่กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน

"เชร์ ลุงขอโทษนะ ลุงแค่คิดถึงหล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ