บทที่ 97 คู่บ่าวสาว

มือเรียวลูบข้างแก้มที่เปียกชื้นของคนตรงหน้าเบาๆ ในขณะที่น้ำป่าคุณเข่าอยู่ สองแขนแกร่งเปลี่ยนเป็นโอบกอดน่านฟ้าเอาไว้จนแน่นเหมือนกลัวว่าคนตรงหน้าจะหายไป น่านฟ้ายื่นมือออกไป เพื่อให้ดิเชร์เดินมากอดด้วยกัน

ท่ามกลางพยานมากมายที่เดินผ่านไปมาบริเวณนั้น บางคนก็ตบมือ บางคนก็มีน้ำตาพร้อมกับใบหน้าที่เปื้อนยิ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ