บทที่ 5 เสือสองตัวในถ้ำเดียวกัน

ตอนที่ 5. เสือสองตัวในถ้ำเดียวกัน

"นับดาว" รอยยิ้มของพายุค่อย ๆ หายไปเพราะเสียงนั้น...เขาจำได้ดีชายหนุ่มที่เดินเข้ามาคือคนที่เขาไม่อยากเจอที่สุด สกาย ทั้งสองสบตากันความเงียบเข้าปกคลุมทันที สกายมองพายุ พายุมองสกาย ก่อนสายตาของสกายจะเลื่อนไปเห็นกาแฟในมือน้องสาวจากนั้นมองกลับมาที่พายุ

"มึง..." น้ำเสียงเย็นจัด "มายุ่งอะไรกับน้องกู" คำพูดนั้นทำให้พายุชะงัก

"น้อง?" เขาหันไปมองนับดาวหญิงสาวยิ้มเจื่อน ๆ

"พี่สกาย..." วินาทีนั้นเหมือนทุกอย่างหยุดนิ่งพายุเข้าใจทันที ผู้หญิงที่เขากำลังสนใจผู้หญิงที่เขากำลังจะจีบคือ...น้องสาวของคู่แค้นของเขา "เชี่ย..." เจไดที่เดินตามมาทีหลังถึงกับหลุดพูด

ส่วนพายุ...ได้แต่ยืนมองนับดาว แล้วหัวเราะเบา ๆ เพราะไม่คิดเลยว่าโลกจะกลมขนาดนี้ "นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะ..."

"น้อง?" คำเดียวจากปากสกาย ทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบลงทันที พายุมองหน้าสกาย ก่อนจะหันกลับไปมองนับดาวอีกครั้ง หญิงสาวยืนอยู่ตรงกลางระหว่างเขากับคู่อริด้วยสีหน้าลำบากใจ

"พี่สกาย...พี่สองคนรู้จักกันเหรอคะ" นับดาวเรียกเบา ๆ สกายเดินเข้าไปยืนข้างน้องสาว ก่อนมองพายุด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

"มึงมาทำอะไรกับน้องกู"

พายุเลิกคิ้ว "ใจเย็นดิ"

เขายกแก้วกาแฟในมือขึ้น "กูแค่เอากาแฟมาให้"

"มึงเนี่ยนะ" สกายหัวเราะเย็น ๆ

"ตั้งแต่รู้จักกันมา กูไม่เคยเห็นมึงทำอะไรให้ใครฟรีๆ"

พายุยิ้มมุมปาก "มึงรู้จักกูดีนี่"

"เพราะงั้นกูถึงไม่ไว้ใจ" คำตอบนั้นทำให้เพื่อนทั้งสองฝ่ายมองหน้ากัน

เจไดกระซิบกับโฟร์ท "เริ่มแล้ว"

"ศึกใหญ่แน่"

นับดาวมองผู้ชายสองคนสลับกัน เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพวกเขาถึงดูเหมือนพร้อมจะมีเรื่องกันตลอดเวลา

"พี่สองคนรู้จักกันเหรอคะ"

ทั้งคู่ตอบพร้อมกัน

"รู้จัก"

"แต่ไม่อยากรู้จัก" นับดาวชะงัก

สกายถอนหายใจ ก่อนหันไปมองน้องสาว

"ดาว กลับบ้าน"

"แต่ดาวยัง..."

"กลับ"

น้ำเสียงของสกายไม่ได้ดัง แต่ชัดเจนว่าไม่เปิดโอกาสให้เถียง นับดาวมองพายุเล็กน้อย

"ขอบคุณสำหรับกาแฟนะคะ"

เธอยิ้มให้ ก่อนเดินตามพี่ชายออกไป พายุยืนมองจนเธอลับสายตา ก่อนจะหันกลับมามองสกาย

"มึงหวงน้องมากไปหรือเปล่า"

สกายหยุดเดิน "เรื่องของกู กูจะไม่หวงเลยถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ใช่มึง !"

"หรือกลัวว่ากูจะจีบน้องมึง"

ความเงียบเกิดขึ้นเพื่อนของทั้งสองฝ่ายหันมามองทันที

สกายหรี่ตา "มึงคิดจะทำ?"

พายุยักไหล่ "ตอนแรกยังไม่คิด"

เขายิ้ม "แต่ตอนนี้เริ่มคิดแล้ว"

"พายุ" น้ำเสียงของสกายเย็นลง "อย่าลองดี"

แต่พายุกลับหัวเราะ "มึงก็รู้จักกูดีนี่" เขาเดินเข้าไปใกล้

"ยิ่งห้าม กูยิ่งอยากรู้"

“ดาวพี่ขอสั่งไว้เลยนะ ว่าต่อไปให้อยู่ให้ห่างจากไอ้นี่” พูดจบ สกายก็เดินจูงมือน้องออกไปทันที ทำเอาพายุยิ้มแบบกวน ๆ

เย็นวันนั้น กลุ่มเพื่อนของพายุรวมตัวกันที่ร้านอาหารประจำ

"กูถามจริง" เจไดเปิดประเด็น

"มึงจะจีบน้องไอ้สกายจริง ๆ เหรอ"

พายุยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม "ทำไม"

"นั่นน้องศัตรูมึงนะ"

"แล้วไง"

โฟร์ทหัวเราะ "มึงไม่กลัวโดนฆ่าเหรอ"

"มันไม่กล้าฆ่ากูหรอก"

ไนซ์มองหน้าเพื่อน "หรือจริง ๆ มึงแค่อยากชนะ"

คำถามนั้นทำให้พายุเงียบไปภาพรอยยิ้มของนับดาวลอยขึ้นมาในหัว ผู้หญิงที่ไม่ได้มองเขาด้วยสายตาชื่นชมเหมือนคนอื่น ไม่ได้สนใจว่าเขาเป็นใคร แค่พูดกับเขาตามปกติ พายุหลบสายตาเพื่อน

"กูแค่..." เขาหยุดไปครู่หนึ่ง "อยากรู้จักเธอ"

ทางด้านนับดาวบนรถระหว่างกลับบ้าน สกายเหลือบมองน้องสาวที่นั่งเงียบอยู่ "ดาว"

"คะ"

"อย่าเข้าใกล้พายุ" นับดาวหันมอง "ทำไมคะ"

สกายกำพวงมาลัยแน่น "เพราะมันไม่ใช่คนดี"

นับดาวเงียบเธอจำได้ว่าตลอดเวลาที่เจอพายุ เขาอาจจะกวน อาจจะชอบพูดให้หมั่นไส้ แต่เขากลับเป็นคนที่ดูแลเธอ

"แต่พี่พายุก็ดูไม่ได้แย่นะคะ" ประโยคนั้นทำให้สกายหันมามองทันที "ดาว"

"คะ?"

"อย่าบอกนะว่า..." นับดาวรีบหลบสายตา

"เปล่าค่ะ" แต่รอยยิ้มเล็ก ๆ ของเธอ กลับทำให้สกายรู้สึกไม่สบายใจเป็นครั้งแรก

เพราะเขารู้จักพายุดี ผู้ชายคนนั้นไม่เคยจริงจังกับใคร

แต่ถ้าวันหนึ่งมันจริงจังขึ้นมา...คนที่ต้องรับมือไม่ใช่แค่พายุแต่คือหัวใจของน้องสาวเขาเอง

“พี่ขอเตือนเลยนะว่าอย่าเข้าใกล้มัน อย่าไว้ใจ อย่าไปไหนมาไหนกับมัน เจอเมื่อไหร่ให้รีบหลบ”

“พี่สองคนดูไม่ค่อยชอบกันเลยนะคะ”

“จำไว้แค่มันไม่ใช่คนดี มันเจ้าชู้ เกเร อันธพาล”

“แต่ดูเหมือนพี่รู้จักพี่พายุดีเลยนะคะ”

“สรุปเราเห็นมันดีกว่าพี่ว่างั้น” สกายถามด้วยความน้อยใจเป็นอย่างมาก

“ไม่ใช่ค่ะยังไงพี่ก็เป็นที่หนึ่งสำหรับดาว”