บทที่ 24 ข้ออ้างไร้สาระ

"พี่ขอโทษ... พี่ขอโทษจริงๆ เอย พี่มันโง่เองที่ปล่อยให้เขาทำร้ายหนูได้ขนาดนี้" คณินดึงร่างบางเข้ามากอดจมอก กอดแน่นราวกับจะหลอมรวมเธอให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย น้ำเสียงของเขาสั่นพร่าด้วยความเจ็บปวด

"มันไม่ใช่ความผิดของพี่คิณเลยค่ะ... เอยต่างหากที่ขี้ขลาด ไม่ยอมบอกความจริง" เธอซบหน้าลงกับแผงอกกว้าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ