บทที่ 48 เหนื่อยแล้ว

"เฮียคิณ..." พิมพ์นาราเรียกชื่อเขาเสียงสั่น ลมหายใจเริ่มขาดห้วงเมื่อชายหนุ่มย่อตัวลงคุกเข่ากับพื้นพรมตรงหน้าเธอ

คณินไม่ได้ตอบรับคำเรียกขานนั้น เขาโน้มใบหน้าลงไปหาใจกลางความอ่อนไหวที่กำลังเปียกชุ่มไปด้วยความต้องการ ปลายลิ้นร้อนชื้นตวัดเลียและดูดดึงกลีบเนื้อนุ่มอย่างตะกละตะกลาม สลับกับการใช้ปลายนิ้วบด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ