บทที่ 84 ลูกหิว

"พี่คิณพักผ่อนบ้างเถอะค่ะ เหนื่อยมาทั้งคืนแล้วนะ" เธอเอ่ยบอกด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นรอยคล้ำใต้ดวงตาคมกริบของเขา

"พี่ยังไม่เหนื่อยเลย... พี่อยากนั่งมองหน้าหนูกับลูกไปนานๆ" เขายิ้มกว้าง เอื้อมมือไปกุมมือบางของเธอมาแนบแก้มสาก "หนูรู้ไหม ว่าตอนนี้หนูหนีพี่ไปไหนไม่ได้อีกแล้วนะ สายเลือดของเราผูกมัดเราไว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ