บทที่ 9 จังหวะชีวิตที่เต้นประสาน

"ปล่อยเถอะ ฉันอึดอัด" เธอบ่ายเบี่ยงที่จะตอบรับคำสัญญานั้น พยายามขยับตัวออกห่างเพื่อซ่อนความหวั่นไหว

แต่คณินกลับรั้งร่างเธอไว้แน่นกว่าเดิม เขาซ้อนแผ่นหลังของเธอเข้ากับแผงอกกว้างจนไร้ช่องว่าง ลมหายใจร้อนผะแผ่วรดรินใบหูบางจนคนถูกกอดขนลุกซู่

"ทนเอาหน่อยพิมพ์นารา..." เสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบในความมืด "เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ