บทที่ 112 112

“จริงนะคะ อย่าโกหกผิง ฮือๆ” ไม่เอาอีกแล้ว เธอจะไม่หนีหัวใจตัวเอง เธอกลัวว่าจะมีเรื่องร้ายแรงแบบนี้เกิดขึ้นอีกครั้ง ถ้ามีอีก...เธอคงขาดใจตายจริงๆ

“ผิง !” / “คุณครับอย่าเพิ่งไป”

ธนภัทรวิ่งมาหาพัทราวีเมื่อเห็นเธอกอดกับณดลจาก เขาวิ่งมาทั้งที่ยังทำแผลเบื้องต้นไม่เรียบร้อย แต่เพราะเห็นเธอร้องไห้จึงไม่สน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ