บทที่ 47 47

“พี่พี...ผิง” ลดาวัลย์เก็บความแค้นไว้ในใจ ส่งยิ้มให้ ‘อดีต’ คนรักกับผู้หญิงหน้าด้านที่ลอบวางแผนแย่งเขาไป ธนภัทรโง่ตกเป็นเหยื่อของพัทราวีง่ายๆ หรือความจริงเขา ‘ยอม’ ที่จะตกเป็นเหยื่อกันแน่ “มาซื้อของกันเหรอคะ”

“ฟางมายังไง”

“นั่งสองแถวมาค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้น...” / “ไหนว่าจะซื้อของไงคะพี่พี ไปสิ...ตรงน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ