บทที่ 51 51

วันทั้งวันพัทราวีหายหน้าหายตาไปจนเขารู้สึกแปลกใจ ปกติถ้าเป็นเมื่อก่อนไม่มีหรอกที่จะไม่มาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ เขาตลอดเวลา ปากกาในมือกลิ้งไปกับโต๊ะเมื่อถูกปล่อยออกจากมือ ก่อนที่เจ้าของร่างสูงจะลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายคลายความปวดเมื่อย

“เสียงอะไร” เหมือนได้ยินมาจากสวนด้านข้าง ธนภัทรก้าวขาไปยังหน้าต่างก่อนจะเปิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ