บทที่ 58 58

“ฟาง” หญิงสาวดูจมอยู่กับความคิดของตัวเอง เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมหันมา จนเขาจะเอื้อมมือไปแตะตัวเธอ “ฟาง ได้ยินพี่หรือเปล่า แล้วนั่น...เลือดออก”

“คะ” ลดาวัลย์สะดุ้งก่อนที่จะสบตาชายหนุ่มเมื่อเขาโน้มตัวเข้าหา หญิงสาวเหยียดยิ้มด้วยความมั่นใจเมื่อคิดว่าอีกฝ่ายยังรู้สึกกับเธอเหมือนเดิม

แต่ทว่า...จู่ๆ เขาก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ