บทที่ 65 65

“เป็นยังไงบ้าง” เขาถามขึ้นเมื่อพัทราวีค่อยๆ ปรือตาขึ้นมา ขนาดไม่สบายยังฉายแววความดื้อรั้นออกมาทันที เรียวปากบางที่แห้งเผือดกำลังเม้มเข้าหากันแถมยังเบือนหน้าหนีอีกต่างหาก มันน่าตีนัก !

“ขมิ้นบอกว่าเธอไม่ยอมทานข้าวทานยา” พัทราวีหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้าไปทั้งกายทั้งใจ ถ้าจะมาดุด่าต่อว่ากันอีกเธอขอนอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ