บทที่ 92 92

มือบางปาดน้ำตาออกอย่างลวกๆ คงต้องกลับไปใช้ชีวิตเหมือนเช่นเคย เหมือนเมื่อก่อนในวันที่ไม่มีเขาและเธอก็ต้องอยู่ให้ได้ ป่านนี้ภัทรวดีคงรอเธอนานแล้วทางที่ดีควรรีบไปไม่อย่างนั้นพี่สะใภ้คงไม่ยอมกินจนกว่าเธอจะไปถึง

แต่เมื่อเธอหันหลังกับไปก็ต้องตกใจเมื่อพบกับชายฉกรรจ์ตรงหน้าซึ่งมีถึงสี่ห้าคน หญิงสาวหันซ้ายห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ