บทที่ 22 รอยร้าว

ไออุ่นนั่งนิ่งงัน เธอไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากของเขา ไตรภพยังคงประคองท่อนแขนของเธอเอาไว้ แววตาที่เขามองมาจริงจังและไม่มีแววของการล้อเล่นหรือเสแสร้ง

"คุณพูดว่าอะไรนะคะ" เธอถามเสียงแผ่ว เหมือนคนยังตั้งสติไม่ได้

"ฉันบอกว่าฉันขอโทษ" ไตรภพย้ำอีกครั้ง น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความรู้สึกผิด "ขอโทษที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ