บทที่ 112 112

เจ้าของชื่อมองหน้าชายหนุ่มนิ่งงัน ภาพในวันวานไหลย้อนกลับเข้ามาเป็นฉากๆ ไม่ว่าจะทำอย่างไรเธอไม่สามารถลบเลือนสิ่งเลวร้ายให้หายไปจากใจได้เลยจริงๆ เขา...เข้าใจบ้างหรือเปล่า

เจตรินทร์ยิ้มออกเมื่อคนตัวเล็กยอมเดินตามมาอย่างที่ร้องขอ จัดการล้างไม้ล้างมือตัวเองเสียก่อนแล้วค่อยหาวิธีปฐมพยาบาลให้เธอ และสุดท้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ