บทที่ 128 128

ริมฝีปากบางขยับเล็กน้อยพูดเสียงแผ่วตายังจ้องไม่ละไปไหน เจตรินทร์คลายอ้อมกอดลงเพื่อให้ร่างบางหันมาหาทั้งตัว เธอใช้มือลูบแก้มของเขาพร้อมไล่มองอย่างละเอียด

“ผอมลงไปมากนะคะ แหวนกลับมาแล้วจะขยันเข้าครัว คุณเจตต์ต้องทานเยอะๆ นะ” แก้มเขาตอบลงไปมาก แถมขอบตายังคล้ำเหมือนคนอดนอน “กาแฟดำลดลงบ้าง ดื่มเยอะไปมัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ