บทที่ 52 52

‘บ้านผมกับไร่คุณเจตต์อยู่ทางเดียวกันนะครับ อย่าเกรงใจกันเลย ผมเป็นห่วงคุณแหวน โทรหาเขาล่าสุดตั้งแต่กี่โมงแล้วครับ’ วาสิตาตอบกลับไปยิ่งทำให้ปองภพขมวดคิ้วเข้าหากัน

‘รออยู่ที่นั่น อีกไม่ถึงสิบนาทีก็น่าจะถึงครับ’

เขาไม่รู้หรอกนะว่าเจตรินทร์โกรธเคืองอะไรวาสิตา ถึงจะไม่รักใคร่ใยดีกันก็ไม่ควรปล่อยผู้หญิง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ