บทที่ 58 58

ปองภพปล่อยเสียงหัวเราะทันทีเมื่อได้ยิน ชายหนุ่มยกมือขึ้นลูบศีรษะเล็กด้วยความเอ็นดู จนกระทั่งรู้สึกตัวถึงได้รับชักมือออก

“ขอโทษทีครับ”

“ไม่เป็นไรค่ะ” หากสิ่งที่เขาพูดมาก่อนหน้านี้เป็นความจริงก็คงจะดี

“ว่าแต่คุณหมอมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ”

“อ้อ” คราวนี้คุณหมอมีท่าทีที่เคร่งขรึมขึ้นทันทีจนวาสิตาแปลกใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ