บทที่ 97 97

“ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้ลำบาก” ห่วงก็แต่คนในห้องที่ไม่ยอมกินข้าวกินปลา เขาอ่อนใจไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี จนถึงตอนนี้เธอยังคงติดอยู่ในบ่วงความทุกข์ และตัวเขาเองก็ไม่ต่างกันแค่แสร้งทำเป็นเข้มแข็งเท่านั้น

“พวกป้าเต็มใจค่ะ คุณเจตต์อย่าคิดแบบนี้เลย” ป้าน้อยบีบมือชายหนุ่มไว้แน่น “คุณเจตต์เองก็พักผ่อนบ้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ