บทที่ 37 บทที่ 2 แผนการแรกในชีวิต

บทที่ 2 แผนการแรกในชีวิต

“ขอโทษที่เงอะงะนะคะ เมื่อคืนนอนน้อยและวันนี้สอบช่วงเช้า...” เวลาเธอไม่ยิ้มแย้มก็มองเห็นความเหนื่อยล้าในดวงตากลมโตนั่นเหมือนกัน

“ฉันไม่ถือ...แต่เวลาที่เราอยู่ต่อหน้าคนอื่น พยายามรักษากิริยาหน่อยนะ” อัญธิยาเม้มปาก และพยักหน้ารับ เขาอับอายใช่ไหม...เวลาที่อยู่กับเธอ

“แค่นี้คนก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ