บทที่ 38 บทที่ 3 อดีตก็แค่อดีต...

บทที่ 3 อดีตก็แค่อดีต...

หญิงสาวในชุดนักศึกษาสบตาเขาไม่ละสายตาแม้สักนิด เธออมยิ้มและเลิกคิ้วให้เขาราวกับบอกให้เขาถามเธอสิ...หากสงสัย นัยน์ตาเจิดจ้าเป็นประกายเมื่อเขาพูดเข้าเรื่องแต่งงาน

“โบตั๋น...ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นเธอ” กลีบปากบางคว่ำลง ก่อนที่มือน้อย ๆ จะกระพุ่มไหว้

“เรียนจบแล้วจะทำอะไร นอกจากเรื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ