บทที่ 41 บทที่ 6 เหมือนง้อเลย...

บทที่ 6 เหมือนง้อเลย...

ฐากูรนั่งเคาะนิ้วลงบนโต๊ะอาหารที่ร้านประจำของเราเพื่อรอเวลา เธอสายเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว โทรศัพท์ไปก็ไม่รับสาย ไลน์ไปก็ไม่อ่าน ริมฝีปากหนายกยิ้ม...เมื่อคืนงอนกลับบ้านก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องไปตามง้อแบบเด็ก ๆ

พรุ่งนี้ก็เป็นวันที่เธอต้องคืนห้องพัก เธอจะเอาของไปไว้ที่ไหน หรือเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ