บทที่ 46 บทที่ 11 ความเต๊าะ

บทที่ 11 ความเต๊าะ

แรงขยับแถวหน้าอกทำให้ฐากูรรู้สึกตัวตื่น เขาลืมตาขึ้นแล้วก็ต้องตกใจที่มือและเท้าเย็นเยือกมาโอบกอดร่างกายเขาไว้ใต้ผ้าห่มผืนหนานี้ เมื่อคืนเขาไปเอาผ้าห่มอีกผืนมาห่มแล้ว...แต่ทำไมตอนนี้เธอถึงได้ข้ามเขตมุดมากอดเขาไว้แนบแน่นแบบนี้กันเล่า!

“โบตั๋น” หญิงสาวส่ายศีรษะและเอาใบหน้าซุกเข้ากับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ