บทที่ 84 บทที่ 50 คนเหงา

บทที่ 50 คนเหงา

ความอุ่นร้อนแนบชิดที่บั้นท้ายทำให้อัญธิยารู้สึกตัวตื่นแต่แล้วเธอก็ต้องผวาเมื่อความแข็งขึงฝังเข้ามาในร่างทั้งที่ยังไม่ตื่นลืมตาดีเสียด้วยซ้ำ มือหนากดศีรษะทุยให้ใบหน้าซุกลงไปกับหมอนใบโตที่ใช้หนุนนอน

“พี่ฐา” สองแขนสอดใต้ร่างบอบบางดึงเธอมาตระกองกอดไว้ทั้งที่เรายังคงต่อติดกันอยู่

เสียงเน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ