บทที่ 14 บทที่ 14

ร่างสูงถูกกันตัวเอาไว้แค่หน้าห้องฉุกเฉิน ขณะที่ร่างของศศิประภาถูกเข็นเข้าไปข้างใน เวลาผ่านไปแต่ละนาทีอย่างเชื่องช้าและบีบหัวใจเหลือเกิน รังสิมันต์ที่ตอนนี้เสื้อผ้าเปรอะเปื้อนเกรอะกรังไปด้วยเลือดของภรรยาได้แต่นั่งรออย่างกระวนกระวาย บางครั้งก็ผุดลุกขึ้นยืนแล้วเดินวนกลับไปกลับมา สมองตื้อและหยุดคิดเรื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ