บทที่ 32 บทที่ 32

จันทริกาตัวแข็งทื่อ ก่อนจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นอ่อนระทวยและเผยอเปิดปากรับลิ้นสากหนาของเขา โดยที่รังสิมันต์ใช้เวลาไม่นานด้วยซ้ำ และนั่นก็เป็นสิ่งที่ตอกย้ำความคิดของจันทริกาว่า เธอไม่อาจจะต้านทานความปรารถนาใดๆ ของเขาได้เลย

ร่างบางได้แต่นั่งนิ่งให้เขาจูบจนพอใจ จนกระทั่งรังสิมันต์เป็นฝ่ายถอนปากออกไปเอง ตาค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ